90´s thema personeelsfeest

Ergens tussen de eerste tonen van een eurodancehit en de eerste collega die roept “deze weet ik nog!”, gebeurt het vanzelf: het is ineens weer 1997. Geen streamingdiensten, geen groepsapps en geen telefoon die na één val al een barst heeft. Wel flippo’s, gameconsoles, felgekleurde kleding en muziek waarbij stil blijven staan eigenlijk geen optie is. Tijdens het 90’s Themafeest wordt de locatie omgebouwd tot een flinke dosis nostalgie. Overal duiken herinneringen op aan een tijd waarin een Nokia 3310 praktisch als bouwmateriaal gebruikt kon worden en een avondje internetten begon met het geluid van een piepende modem. Grote kans dat de eerste gesprekken dan ook niet gaan over het werk, maar over wie vroeger welke spelcomputer had en wie er ooit daadwerkelijk een Tamagotchi langer dan een week in leven heeft gehouden.

De muziek doet vervolgens de rest. De dj haalt alles uit de kast: Happy Hardcore, eurodance, boybands, girlbands, Nederlandstalige hits en guilty pleasures waarvan iedereen beweert dat ze destijds vooral door “anderen” werden geluisterd. Tot het refrein begint en de halve zaal zonder moeite ieder woord blijkt te kennen. Captain Jack, Britney Spears, Marco Borsato, 2 Unlimited en de Spice Girls kunnen zomaar binnen een kwartier voorbij komen. Wie even van de dansvloer af wil, hoeft overigens nog steeds niet rustig te blijven. Daag collega’s uit op een oude Nintendo en ontdek hoe snel een vriendelijk potje verandert in een kwestie van persoonlijke eer. Vooral Mario Kart haalt eigenschappen naar boven die tijdens beoordelingsgesprekken zelden worden besproken. De rustige collega van Finance blijkt ineens bijzonder goed in het van de baan rijden van anderen.

Ook entertainment kan onderdeel zijn van de avond. Fotomomenten met herkenbare typetjes, verrassende acts of een optreden in de sfeer van de Spice Girls maken het plaatje compleet. En zodra die laatste verschijnen, blijkt er vrijwel altijd iemand in het gezelschap te zitten die twintig jaar heeft gewacht op de kans om eindelijk zijn of haar verborgen Spice Girl-carrière te beginnen. Het mooie van een 90’s Themafeest is dat niemand lang hoeft na te denken over hoe hij zich moet vermaken. De muziek roept vanzelf herinneringen op, de oude spellen zorgen voor competitie en de decoratie levert voortdurend gesprekken op over spullen die “vroeger echt veel beter waren”. Of dat daadwerkelijk zo was, doet er eigenlijk niet toe.

Aan het einde van de avond zijn er vooral nieuwe herinneringen toegevoegd aan de oude. Aan die collega die de Macarena iets te serieus nam, degene die onverwacht alle Happy Hardcore-hits kende en de persoon die bij binnenkomst nog verzekerde dat hij absoluut niet zou dansen. Die staat meestal als laatste nog op de dansvloer.