Vier decennia op één dansvloer. Dat klinkt onschuldig, totdat iemand in een glitterblouse staat te dansen naast een collega in een trainingspak terwijl verderop iemand met volledige overtuiging de Macarena inzet. Tijdens het 70’s, 80’s, 90’s & 00’s Themafeest mag alles door elkaar en is goede smaak vooral een kwestie van perspectief. De feestlocatie verandert voor één avond in een soort tijdmachine waar niemand precies weet in welk jaar hij is beland. Discoballen, opvallende kleuren, oude gadgets, retrodecoratie en herkenbare voorwerpen uit verschillende periodes zorgen ervoor dat overal herinneringen opduiken. De ene gast blijft hangen bij iets uit de jaren 70, terwijl iemand anders ineens enthousiast wordt van een Nokia, cassettebandje of ander technisch wonder dat tegenwoordig vooral uitleg nodig heeft.
Juist doordat meerdere tijdperken samenkomen, heeft bijna iedereen wel zijn eigen moment. Voor de één begint het feest pas echt zodra de Bee Gees klinken, een ander wacht op een foute 80’s-hit en weer iemand anders komt pas volledig tot leven bij eurodance of een klassieker uit de jaren 2000. Het leuke is dat die voorkeuren gedurende de avond meestal volledig verdwijnen. Na een paar nummers zingt iedereen gewoon alles mee. De dj springt zonder schaamte van disco naar rock, van 80’s naar happy hardcore en van Captain Jack naar Lou Bega. Daardoor kan een avond muzikaal alle kanten op. Het ene moment wordt er dramatisch meegezongen met Meat Loaf, even later stuitert de halve zaal alsof het 1996 is. Vooral collega’s die vooraf melden dat ze “niet echt van oude muziek houden” blijken opvallend vaak ieder refrein te kennen.
Wie het feest nog verder wil aankleden, kan ook entertainers inzetten die rechtstreeks uit een andere tijd lijken te zijn komen wandelen. Baywatch-lifeguards, The A-Team, Ma Flodder of de Spice Girls kunnen zomaar tussen de gasten opduiken. En ontsnappen is lastig: de entertainers mengen zich onder het publiek, zoeken interactie en weten meestal precies de mensen te vinden die eerder op de avond nog hoopten onopvallend bij de bar te blijven staan. Dat levert vaak de leukste momenten op. Een manager naast B.A. Baracus, een collega die ineens volledig opgaat in een Spice Girls-act of iemand die twintig minuten later nog steeds probeert uit te leggen waarom hij absoluut niet vrijwillig met Ma Flodder op de foto stond.
Het mooie van dit themafeest is dat niemand dezelfde herinneringen heeft, maar iedereen wel iets herkent. Oude muziek, mode, televisie, gadgets en trends leveren vanzelf gesprekken op. En vrijwel ieder gesprek eindigt uiteindelijk met dezelfde conclusie: “Dat vonden we toen dus écht normaal.” Een bedrijfshal, kantoor of feestzaal kan volledig in stijl worden omgebouwd, waardoor de dagelijkse werkomgeving voor één avond nauwelijks nog herkenbaar is. Geen vergadertafels en beeldschermen, maar licht, muziek, retrodetails en genoeg nostalgie om zelfs tijdens de borrel nog discussies te krijgen over welk decennium nu eigenlijk het beste was. Aan het einde van de avond is daar meestal geen antwoord op gekomen. Wel is duidelijk wie onverwacht de beste dansmoves heeft, wie ieder nummer uit vier decennia woordelijk kent en wie de volgende werkdag waarschijnlijk als eerste vraagt of bepaalde foto’s alsjeblieft nergens gedeeld kunnen worden.